Een taal erbij; meer dan een familieopstelling
Hanneke is Specialistisch Ambulant Gezinsbehandelaar (SAG). Onlangs volgde ze met een groep collega’s de training Een taal Erbij.
Waarom Een Taal Erbij?
Van dit gesprek met Hanneke is ook een uitgebreidere versie, deze kun je hier lezen.
“Veel gezinnen met meervoudige en complexe problemen lopen vast. In eerdere hulpverleningstrajecten is het vaak onvoldoende gelukt om patronen om te buigen en gedrag binnen het gezin positief te veranderen. De begeleiding is vaak verbaal ingestoken: er wordt veel gepraat, uitgelegd en inzicht gegeven. Voor deze gezinnen is alleen in woorden begrijpen waarom iets niet lukt, niet genoeg.
Met ‘Een Taal Erbij’ maak je zichtbaar wat er onder gedrag ligt. Door het gezin en hun onderlinge patronen letterlijk “op tafel” te zetten, worden patronen concreet, invoelbaar én bespreekbaar. Daarnaast werkt deze aanpak vaak verontschuldigend. Ouders lopen in het heden vast in de relatie met hun eigen kinderen, terwijl de oorsprong van hun reacties en gedrag vaak ligt in hun eigen verleden. In wat zij als kind zelf niet hebben gekregen, terwijl ze daar wel behoefte aan hadden. Door daar taal en beeld aan te geven, ontstaat ruimte voor begrip, mildheid en beweging.”
Meer dan een familieopstelling
“Een familieopstelling is een vaste methodiek. Een Taal Erbij gaat verder. Je kunt ermee spelen, het toepassen op wat er in het gezin nodig is. Bijvoorbeeld bij een scheiding:
Als er bijvoorbeeld negatief door de moeder over de vader wordt gesproken, wat betekent dit dan voor de loyaliteit van het kind? Door het zichtbaar te maken vanuit de kind-positie, wordt het meteen invoelbaar voor de ouders. Een Taal Erbij is voor zowel mij een tool als een interventie binnen de IAG-methodiek. Eigenlijk is het geschikt voor alle situaties.”
Direct effect bij cliënten
“Op het moment dat ik de poppetjes aanraak, merk ik direct dat gezinsleden zich ermee identificeren. Kinderen krijgen via de opstelling letterlijk ruimte om hun verhaal te vertellen. Bijvoorbeeld door zichzelf op een podium te zetten: wie mag er bij de voorstelling komen? Wie zit dichtbij? Wie ontbreekt misschien? Door deze beelden op tafel te zetten, wordt zichtbaar hoe een kind relaties beleeft. Soms willen ouders de poppen anders neerzetten, maar wanneer zij daarin rust kunnen vinden en hun kind de ruimte geven om zijn of haar verhaal te doen, werkt dat verhelderend en kunnen ouders beter begrijpen waarom hun kind bepaald gedrag laat zien.”
Werken met poppetjes draagt bij aan de relatie met ouders
“Het feit dat je bij mensen thuis mag komen en dit samen mag doen, maakt dat er snel verbinding ontstaat. Veel ouders hebben zich niet gezien of gehoord gevoeld. Ze dragen hun eigen geschiedenis en rugzak met zich mee. Moeilijke onderwerpen worden bespreekbaar. Gezinnen krijgen overzicht. En doordat ze er van een afstand naar kunnen kijken, ervaren ze ook regie. Er zit empowerment in. Gezinnen geven terug dat ze het prettig hebben gevonden. Dat het ze verder heeft gebracht. Dat zegt voor mij genoeg.”
Verhalen van elker
-
“Anne over haar inwerkperiode als jeugdzorgwerker spoedhulp”
Anne over hoe ze jeugdzorgwerker spoedhulp werd. -
“Een dag als jeugdzorgwerker spoedhulp”
Anna over een werkdag als jeugdzorgwerker ambulante spoedhulp -
“Waarom Johanna voor MDFT koos”
Johanna over haar werk als MDFT therapeut